Her çok üyeli PLLC sonunda bir sahiplik geçişiyle karşılaşacak — emekli olan, taşınan, engelli olan, ehliyetini kaybeden veya vefatı yapan bir üye. Bu geçişleri düzenleyen operasyon anlaşmasında dikkatlice ve özenle hazırlanmış bir hükümler seti olmadan, düzenli ve öngörülebilir olması gereken olay, yönetişim krizi, değerleme anlaşmazlığı ve mali sıkıntıya dönüşür. İşletme sözleşmesi, ayrılan bir üyenin çıkarının nasıl değerlendiğini tanımlamalıdır — ve profesyonel bir uygulamada bu doğrudan bir soru değildir. Uygulama iyi niyeti — müşteri ilişkilerinin, yönlendirme ağlarının ve uygulamanın yerleşik itibarının değeri — pratiğin sahip olduğu en önemli varlık olabilir ve satın alma değerlemesinden dahil edilmesi veya hariç tutulması, ayrılan üyenin aldığı satın alma fiyatı ve kalan üyelerin yükü üzerinde büyük fark yaratabilir. Ayrılma anında alacaklar ve devam eden işler ele alınmalıdır — ayrılmadan önce yapılan hizmetler için ödeme kimler alır ve bu gelir nasıl vergilendirilir. İşletme anlaşması, ayrılan üyenin çıkarlarını kimin satın alma hakkı veya yükümlülüğüne sahip olduğunu — kalan üyeleri şahsen, PLLC’nin kendisini veya her ikisini — ve satın alma süresini ve ödeme şartlarını tanımlamalıdır. Satın almanın nasıl finanse edildiğini ele almalıdır — uygulama nakit akışı, banka kredisi veya PLLC’nin her üyenin hayatı için sahip olduğu hayat ve engelli sigortası ile. Ve bir üyenin mesleki lisansını kaybederse ne olacağını ele almalı; çünkü artık lisansı olmayan bir PLLC üyesi çoğu eyalette yasal olarak bir PLLC’de pay sahibi olamaz ve bu çıkarın elinden alınması süreci ve zaman çizelgesi, durum ortaya çıkmadan önce açıkça tanımlanmalıdır. Manay CPA, işletme sözleşmesi taslak süreci sırasında bu hükümlerin her biri hakkında kapsamlı bir CPA düzeyinde girdi sağlar, böylece mülkiyet geçiş çerçevesi, kimsenin ona güvenmek zorunda kalmadan önce hem vergi verimliliği hem de pratik uygulanabilirlik açısından doğru şekilde yapılandırılır.